Ιστολόγιο μοναδικών συνταγών ΒΙΟ

14 Ιουν. 2020

λικερ απο Μουσμουλα


1 κιλό μουσμουλα κομμενα στην μεση ,αφηνω 4-5 κουκουτσια
1 λιτρο Βότκα ή ασπρο ρουμι η (τσίπουρο ή ρακι)
500 γρ . ζάχαρη
1/2 λεμόνι (τον χυμό και την λεμονοκούπα μετά ρίχνω μέσα στο βάζο)
 
Τα βάζω όλα μαζι στην γιάλα για 1 μήνα περίπου ανακοινώντας απο καιρό σε καιρό για να λιωσει η ζάχαρη..σε σκοτεινό μέρος.. αφου περάσουν 30 μέρες σουρώνουμε και σερβίρουμε με τριμένο παγο και λεμόναδα σπιτική η σκέτο .. καλη επιτυχία..

 κρατάει ολες τις θρεπτικές ουσίες του μουσμουλου και περισσότερο απο το κου κούτσι που εχει αντιμικροβιακές και αντισιπτικές ιδιότητες... Ενα λικερ σκέτο Βάλσαμο.!!!

13 Μαϊ. 2020

ΞΥΔΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΟΥ
Φέτος θα αξιοποιήσω στο έπακρο ότι έχουμε.
Έχουμε το βιολογικό μας ξύδι από τα σταφυλάκια μας και γεμίζουμε ένα βάζο με ροδοπέταλα, ξύδι, φραουλίτσες το αφήνουμε μια εβδομάδα σε σκοτεινό μέρος να βγάλουν τα συστατικά τους και τα χρώματα τους, τα αρώματα τους και ΒΟΥΑΛΑ
Τα πέταλα της τριανταφυλλιάς περιέχουν αντιβιοτικά στοιχεία και βοηθούν σε μολύνσεις και στη φυματίωση.

Όλα τα πέταλα είναι βρώσιμα. Αφαιρέστε τη λευκή τους βάση και βάλτε τα σε ποτά, επιδόρπια, σαλάτες, μαρμελάδες και ξύδια.

ΛΙΚΕΡ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ με κρασί
Μαδάμε τα τριαντάφυλλα και κρατάμε μόνο τα ροδοπέταλα.
Πλένουμε πολύ καλά τα πέταλα, τα στραγγίζουμε με τα χέρια μας και τα αφήνουμε αραδιασμένα σε ένα ταψί που έχουμε στρώσει μία πετσέτα ή χαρτί κουζίνας να στεγνώσουν.
Βάζουμε το κρασί με τη ζάχαρη και το φύλλο της αρμπαρόριζας σε μία κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά​ και μόλις λιώσει η ζάχαρη και αρχίσει να βράζει το σιρόπι, μετά από 2-3 λεπτά δηλαδή, ρίχνουμε τις σταγόνες ροδόνερου και τα ροδοπέταλα.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά, ανακατεύουμε μόνο με ξύλινη κουτάλα και αφήνουμε να σιγοβράσει για 10-15 λεπτά. Το αφήνουμε να κρυώσει όλο το βράδυ.
Την άλλη ημέρα βάζουμε ένα μεγάλο σουρωτήρι πάνω από ένα μπολ και περνάμε το λικέρ από σουρωτήρι για να χωρίσουμε το υγρό από τα πέταλα.
Παίρνουμε τα ροδοπέταλα που χρησιμοποιήσαμε και τα πιέζουμε με τη χούφτα μας να βγάλουν τα υγρά τους.
Σουρώνουμε το λικέρ περνώντας το από διπλό τούλι και τοποθετούμε χωνί στο οποίο έχουμε βάλει ένα μικρό σουρωτήρι, για να μεταφέρουμε το λικέρ σε καθαρές γυάλινες καράφες.

 

 

 

24 Απρ. 2020
17 Απρ. 2020

Για όσους ζήσαν την περίοδο του 70-80 Δημοτικό Σχολείο, θυμόμαστε κάτι υπέροχους χυμούς που μας μοίραζαν στα σχολεία από ΓΙΑΡΜΑ.

Εκείνη την γεύση προσπαθήσαμε να πετύχουμε με πολλές παρασκευές και τελικά τα καταφέραμε. Συνήθως τα οπορωφόρα δέντρα μας όταν κάνουν φρούτα τα κάνουν όλα μαζί και είναι αδύνατον να τα φάμε όλα σε μια εβδομάδα. Έτσι πρέπει να κάνουμε μια σωστή διαχείριση, για να μην πετάμε τίποτα.

Χτυπάμε τα φρούτα σε μουλτι και κάνουμε χυλό τον οποίο τοποθετούμε στην κατσαρόλα και βάζουμε λίγο νερό, λεμόνι και ζάχαρη ή μέλι όσο θέλει ο καθένας. Το λεμόνι είναι απαραίτητο για την συντήρηση. Μια βράση για λίγο και τοποθετώ σε μπουκάλια μπύρας τα οποία σφραγίζω με πρέσα. Τα μπουκάλια έχουν απολυμανθεί και μπει στο φούρνο σε 80 βαθμούς για τα μικρόβια, όπως και με την κονσερβοποίηση οτιδήποτε άλλου, σαλτσας κλπ.

Ανοιξα μπουκάλι με χυμό ροδάκινου, πεπονιού, δαμάσκηνου οκτώ μήνες μετά και ήταν η γεύση υπέροχη σαν να το είχα μόλις κόψει το φρούτο.

Προσωπικά μου αρέσει πηκτός ο χυμός, αλλά εάν δεν σας αρέσει έτσι μπορείτε να βράσετε λίγο περισσότερο τα φρούτα και να τα περάσετε από σίτα ή πανί και να κρατήσετε το πηχτό κομμάτι έξω/

Βλέπετε ο καθαρός χυμός θέλει απλά χρόνο και μεράκι, και όχι χρήματα για το ΣΟΥΠΕΡ.

 

 

5 Απρ. 2020

Στις αρχές της δεκαετίας του 1890 η μαύρη σταφίδα- κορυφαίο εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδας- έπαψε να έχει ζήτηση στις διεθνείς αγορές, με αποτέλεσμα να κατρακυλήσουν  οι τιμές πώλησής της, σε μια περίοδο μάλιστα που υπήρχε υπερπαραγωγή στη χώρα.  Η πτώση των τιμών είχε σαν αποτέλεσμα την κατάρρευση της Ελληνικής σταφιδικής οικονομίας

Το κράτος υπό την πίεση των σταφιδοπαραγωγών προσπάθησε ν’  ανακουφίσει την κατάσταση με διάφορα υποστηρικτικά μέτρα, ένα από τα οποία ήταν η αγορά της σταφίδας  και η διοχέτευση της στην παραγωγή φτηνού αλκοόλ, αλκοολούχων ποτών και σιροπιού (σταφιδίνη). Μ’ αυτό τον τρόπο η σταφίδα άρχισε να παίζει σημαντικό ρόλο στην ποτοποιία και στη ζαχαροπλαστική.
Το 1936, ο δικτάτορας Ι. Μεταξάς για να ενισχύσει τους σταφιδοπαραγωγούς απαγόρευσε με νόμο τη χρήση της ζάχαρης στη βιομηχανία γλυκισμάτων. Η σταφιδίνη ήταν το κυρίαρχο γλυκαντικό μέχρι το 1965, οπότε  έπαψε  να ισχύει ο νόμος.
Σήμερα χρησιμοποιείται στην αρτοποιία, στη ζαχαροπλαστική  και για την ενίσχυση των βαθμών του κρασιού.

Είναι αρκετά απλό να φτιάξει κανείς σταφιδίνη στο σπίτι.

Η αναλογία σταφίδων νερού είναι 1: 2 (χρησιμοποίησα 2 φλ. μαύρες σταφίδες)
Αφήνουμε στις σταφίδες 48 ώρες στο νερό, να φουσκώσουν.
Μαζί με το νερό τις περνάμε στο μπλέντερ.
Σουρώνουμε το  υγρό με ένα τουλουπάνι 2-3 φορές, πιέζοντας  δυνατά με τα χέρια μας.
Μαζεύουμε το υγρό σε μια κατσαρόλα και προσθέτουμε 1 κ. σ. στάχτη.
Ανακατεύουμε κι αφήνουμε για 2 ώρες, να κατασταλάξει η στάχτη.
Αφαιρούμε τον αφρό που θα σχηματιστεί και σουρώνουμε ξανά με το τουλουπάνι.
Βάζουμε το υγρό στη φωτιά και μετά από 1-2 βράσεις χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε μέχρι να δέσει.
Αποθηκεύουμε το σιρόπι σε ένα καθαρό βάζο.

Η σπιτική σταφιδίνη μπορεί να αντικαταστήσει τη ζάχαρη… χρειάζεται όμως προσοχή γιατί είναι αρκετά πιο γλυκιά.Ταιριάζει με  φρέσκα, μαλακά κατσικίσια τυριά, με γιούρτι, παγωτό  και πολλές γλυκές δημιουργίες. 1 μέρος σταφιδίνης και 5 μέρη παγωμένου νερού αρκούν για να έχουμε  ένα πολύ δροσιστικό αναψυκτικό όπως κάναμε την βυσινάδα.Μια φέτα ψωμί αλειμμένη με σταφιδίνη σε μορφή κρέμας, τη θρυλική θρεψίνη, ήταν το καθιερωμένο κολατσιό των περισσότερων ελληνοπαίδων μέχρι και τη δεκαετία του ’60.
Ένα παρόμοιο σιρόπι παράγεται κι από τα ξερά σύκα, αν κι έχει διαφορετική γεύση.