20 Φεβ. 2020

ΚΑΛΕΝΤΟΥΛΑ Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ ΜΑΣ

Παράξενο το όνομά της βγαίνει από τις καλένδες –Kalendae, τη ρωμαϊκή λέξη για τις πρώτες μέρες του μήνα αφού τότε, κατ’ επιλογήν και παραξενιά της φύσης, ανθίζει. Η γνωστή αλλιώς ως κίτρινη μαργαρίτα των αγρών είναι ένα φυτό-πανάκεια που οι πανίσχυρες ιδιότητές του το κάνουν ένα από τα πιο δραστήρια εργαλεία της φύσης για το δέρμα. Οι Aγγλοσάξωνες το λένε “marigold”,


το χρυσό λουλούδι της Παρθένου Μαρίας.


Οι φτωχοί που δεν είχαν τα χρήματα να προσφέρουν πραγματικό χρυσό στην Παναγία εναπόθεταν στην χάρη της αυτό το λουλούδι. Σύμβολα του πάθους και της δημιουργικότητας το φυτό είναι γνωστό σαν «Το βότανο του ήλιου». Μεγάλη μαργαρίτα για γλάστρες και παρτέρια (ανθισμένα για μεγάλη περιοδο) δεν χαλά, βγαίνει κάθε χρόνο και πολλαπλασιάζεται μόνο του. Έχει διπλή σειρά από πέταλα και έτσι την ξεχωρίζουμε από την άγρια. Δίνει ομορφιά και χρώμα στα παρτέρια σας.Υπάρχουν αναφορές οι οποίες υποστηρίζουν πως κατά την αρχαιότητα οι Έλληνες και οι Πέρσες χρησιμοποιούσαν τα πέταλα του άνθους της σε κάποια από τα εδέσματα τους. Έφτιαχναν ένα ποτό, αναμιγνύοντας άνθη καλέντουλας μέσα σε κρασί, που το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία της δυσπεψίας.Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν μίγμα καλέντουλας με ξίδι για να καρυκέψουν κρεατικά και σαλάτες.

Τα πέταλα με την ελαφριά αρωματική και κάπως πικρή γεύση τους, νοστιμίζουν σούπες ψαριών και κρεατικών, πιάτα με ρύζι, σαλάτες και δίνουν κίτρινο χρώμα σε τυριά και βούτυρα.
Ολόκληρο το λουλούδι χρησιμοποιήθηκε σαν γαρνιτούρα σε πιάτα της μεσαιωνικής εποχής.Από τα λίγα αγριολούλουδα που τα πέταλά τους είναι βρώσιμα καταναλώνονται εδώ και αιώνες στην κουζίνα, μέσα σε σαλάτες και πιάτα που στην Ελλάδα έχουμε πια ξεχάσει.
Οι Αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι ωστόσο την είχαν στην κορυφή πολλών τελετουργιών τους και έφτιαχναν με άνθη καλέντουλας στέμματα και γιρλάντες από αυτήν την φαινομενικά κοινότυπη, αλλά πανίσχυρη, μαργαρίτα των αγρών. Οι Γερμανοί την χρησιμοποιούν έως σήμερα σε σούπες και τα φύλλα της προστίθενται σε βούτυρο και τυρί για να δώσουν το χρυσό τους χρώμα. Ήταν το εναλλακτικό σαφράν. Γύρω από τη Μεσόγειο, πολλά έθνη που διατηρούν τα διατροφικά τους ήθη συνεχίζουν να πίνουν τσάι καλέντουλας. Στην Ινδία επίσης την θεωρούν ιερή και στολίζουν με αυτήν τα αγάλματα των ινδουιστικών θεοτήτων. Και οι Μάγιας και οι Αζτέκοι την είχαν περί πολλού. Ακόμα και σήμερα τα άνθη της στολίζουν βωμούς στο Μεξικό και την κεντρική Αμερική.


Το λάδι της, από τα πιο δυνατά αντιφλεγμονώδη θεραπεύει ακόμα και καρκίνο και είναι μοναδικό γιατρικό για ανοιχτές πληγές. Από τον 19ο αι. το χρησιμοποιούσαν οι γιατροί στα πολεμικά μέτωπα και θεράπευαν με καλέντουλα χέρια και πόδια που αλλιώς θα είχαν ακρωτηριαστεί. Στον Α’ και Β’ παγκόσμιο πόλεμο ήταν ένα ισχυρό φαρμακευτικό όπλο.Στο δέρμα κάνει σχεδόν θαύματα ενάντια στην ακμή, τις φλεγμονές, τις αιμορραγίες και τους κατεστραμμένους ιστούς. Η Καλέντουλα ενεργοποιεί την παραγωγή κολλαγόνου και μειώνει ουλές και σημάδια και είναι τόσο ήπιο που χρησιμοποιείται μέχρι και σε μωρά ή ζωάκια. Κομπρέσσες καλέντουλας βοηθούν όχι μόνο στις πληγές αλλά και στα τσιμπήματα από μέλισσες και έντομα. Γηγενές φυτό της Μεσογείου παραδοσιακά επίσης εχρησιμοποιείτο για τα έλκη στομάχου. Πρόσφατα, μεγάλα έρευνα από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Maryland έδειξε πως αυξάνει την ροή του αίματος και το οξυγόνο στις περιοχές που έχουν προσβληθεί βοηθώντας τον οργανισμό να παράγει νέους ιστούς.
Από τα αρχαία χρόνια τα λουλούδια του φυτού τοποθετούνταν πάνω σε ανοιχτές πληγές για να σταματήσουν το αίμα και να τις γιατρέψουν.


Το βάμμα καλέντουλας ως ισχυρό αντισηπτικό θεωρείται σωτήριο για μολύνσεις και ερεθισμούς των γεννητικών οργάνων και έχει αποδειχθεί τόσο δραστικό όσο οποιοδήποτε σύγχρονο χημικό –χωρίς καμία χημική παρενέργεια. Σήμερα η ομοιοπαθητική το έχει εντάξει ξανά στις συνταγές της για μια πολύ ευρεία χρήση. Σε τραύματα, φλεγμονές και έλκος, σε οδοντιατρικές επεμβάσεις, σε τραύματα μυών και τενόντων. Στα μαλλιά δίνει λάμψη και χρώμα, στους πονόδοντους ανακούφιση και στην επεφυκίτιδα ηρεμία. Τα συστατικά που περιέχει –ανάμεσά τους και το σπάνιο πυρίτιο.Το ταπεινό χρυσοκίτρινο λουλούδι του αγρού είναι τόσο πολύτιμο και ευεργετικό όσο η πιο ακριβή πατέντα της σύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας μας. Eίναι κατάλληλο για όλους τους τύπους δέρματος, αλλά ιδιαίτερα ενδείκνυται για ξηρές, πολύ ξηρές και ευαίσθητες επιδερμίδες. Tέλος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως βρεφικό λάδι.
Κομπρέσες με τσάι ή αραιωμένο βάμμα μπορούν να θεραπεύσουν πληγές που επουλώνονται δύσκολα, μολύνσεις των νυχιών, εγκαύματα, αποστήματα, ουλές και έλκη των κνημών.
Ως αφέψημα είναι κατάλληλη για στοματικές πλύσεις και την αντιμετώπιση της ουλίτιδας.

Οι γαργάρες με το αφέψημα καλέντουλα βοηθούν σε περίπτωση στοματίτιδας και φαρυγγίτιδας. Ως ρόφημα, εκχυλίζοντας την όπως το τσάι, βοηθάει τις παθήσεις του γαστρεντερικού μαζί με το σπαθόχορτο.
Μετά από όλα αυτά που σας είπα, είναι κανείς που δεν την έχει στην αυλή του?